مسافرخاطره ها

علی پا به این دنیا گذاشت و قلب عاشقان را محسور کرد. و همگان را با انسانی آشنا کرد که پدر تمامی آفریدگان پروردگارش لقب گرفت

                                                                      روز پدر مبارک

خدايا

                              تورا می بینم که بالا وبلند مرتبه ای                                       

                        تورا می بینم که صاحب شکوه وجلال باعظمتی

                      تورا میبینم  که پادشاهی وسلطنت فاخرت ازلی ست

                       تورا میبینم که مورچه ای را برسنگ سیاه میبینی

                   تورا میبینم که مسیر پرواز پرندگان را در آسمان می دانی

          تورا میبینم که اینچنینی و می دانم در قشنگترین یلدای زمان درسکوت شب 

                                                                                                                                                                                                         لیله الرغائب  تو هستی و یکدنیا آرزوی من                            

سبحان ذی العزالشامخ المنیف. سبحان ذی الجلال الباذخ العظیم

. سبحان ذی الملک الفاخر القدیم .سبحان من یری اثرالنمله فی الصفا.

 سبحان من یری وقع الطیر فی الهواء. سبحان من هو هکذا ولا هکذاغیره

اولین شب جمعه ماه رجب را لیلة الرغائب نامند. یعنی شب ارزوها.

لحظه رفتنیست و خاطره ماندنی....

تمام ادبیات عشق رابا یک نگاه

می فروختم اگر..

لحظه ماندنی بود و

خاطره رفتنی..!

 

 تو را اي عشق ناميرا ، غم زيبا ، خداحافظ
هواي ناب باراني .. چه سود اما ؟ ... خداحافظ

دوستی تکرار دوستت دارم نیست

دوستی فهمیدن نا گفتنی های کسی است که

 دوستش میداری...

و بهار
روی هر شاخه ، کنار هر برگ
شمع روشن کرده است

همه ی چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده ست

و درخت گیلاس
هدیه ی جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست

باز کن پنجره ها را ، ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت ؟

برگ ها پژمردند ؟
تشنگی با جگر خاک چه کرد ؟

هیچ یادت هست ؟
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تاک چه کرد ؟

با سر و سینه ی گل های سپید
نیمه شب باد غضبناک چه کرد ؟
هیچ یادت هست ؟

حالیا معجزه ی باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمن زار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه ی تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد !

خاک جان یافته است
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی ؟
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن !!

"فریدون مشیری"

اي مسافر !

  اي جدا ناشدني !

گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر ! تا به کام دل ببينمت .

بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم .

آه ! که نميداني ... سفرت روح مرا به دو نيم مي کند ... و شگفتا که زيستن

با نيمي از روح تن را مي فرسايد ...

بگذار بدرقه کنم واپسين لبخندت را و آخرين نگاه فريبنده ات را .

مسافر من !

 آنگاه که مي روي کمي هم واپس نگر باش . با من سخني بگو .

مگذار يکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمي تابم ...

جدايي را لحظه لحظه به من بياموز...    آرام تر بگذر ...

وداع طوفان مي آفريند... اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟!

باران هنگام طوفان را که مي بيني !  آري باران اشک بي طاقتم را که مي

نگري ...

من چه کنم ؟ تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...

اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...

اما نمي داني ... نمي داني که بي تو به جاي خون اشک در رگهايم

جاريست ...

از خود تهي شده ام ... نمي دانم تا باز گردي مرا خواهي ديد ؟؟؟

روزي از شهر تماشايي عشق

تكه اي از دل خود در دستم

و به هر رهگذري خواهم گفت:

ذره اي عشق ، كمي عاطفه ، قدري ايمان

به من خسته تنها بدهيد

تا كه شايد شب من

صبح را دريابد

و سپس آنسوي خاطره هاي سبز

خانه اي خواهم ساخت

و در آن عشق همان واژه هستي را جاي خواهم داد

گویند غروب جاییست که آسمان زمین را می بوسد

من امشب برای تو غروب می کنم کجایی ای آسمان من .......

خدا روز اول آسمان را آفرید

روز دوم زمین را

روز سوم صدا را

روز چهارم رنگ را

روز پنجم حیوان را

روز ششم انسان را

و روز هفتم خدا گفت چه چیزی را نیافریدم

پس تو را برای من آفرید

کار من تماشاست و تماشا گوار است.....

من به میهمانی جهان آمده ام و جهان به میهمانی من.اگر من نبودم هستی چیزی کم داشت....همه چیز چنان است که می باید.....آموخته ام که خرده نگیرم...شگفتی را دوست دارم پزمردگی را هم.........

 شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته.شاعا پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کردو دهنش مزه عشق........

خدا گفت دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هردویتان دشوار می شود. زیرا شاعری که بوی آسمان را بشنود زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد آسمان برایش تنگ است....

کجاي اين جنگل شب . پنهون ميشي خورشيدکم

پشت کدوم سد سکوت . پر ميکشي چکاوکم

چرا به من شک ميکني . من که منم براي تو

که یک دقیقه بیشتر با هم بودن را باید جشن گرفت!!!!